Witaj nieznajomy! Aby przeglądać forum bez ograniczeń i przeszkadzających reklam zarejestruj się lub zaloguj.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Walka Cieni

Walka Cieni..
cóż to oznacza?
W moim przypadku oznacza to wiele.. a zarazem wszystko..
Dlatego tym tematem rozpoczne ten blog..
Tak jak wyżej napisałalem tytułowe cienie oznaczają dla mnie wszystko..
dlaczego?
Gdyż Cieniem nazywam wszystko co mnie otacza..
Całe życie ktorego nie jestem w stanie pojąć..
Człowiek żyjący w odchłani cienia zaczyna sie powoli do niego przyzwyczajać…
Błądzi w realiach codziennośći..
Dostaje wręcz omamów na jej tle..
Lecz dlaczego?
Żeby przeżyc?
Wątpie..
Lecz zawsze pozostaje małe światełko w tunelu..
Swiatło maleńkie lecz które potrafi oderwać nas od przykrej rzeczywistości..
Nie jest to pieniądz,władza czy samochod..
Jest to umysł… Umysł ktory nadaje sens temu co robimy..
Prowadzi nas jak przewodnik niewidomego..
Chociażby zabrali nam wszystko umysłu nam nie zabiorą…
Oto ten umysł nadaje nam cały bieg zycia ktore wtacza sie wrecz w odchłań piekielnego

świata..
To jeśli wprowadza nas do realnego swiata to po co dzielic go na cienie i blaski?
Wprowadza nas tylko wtedy gdy sami tego chcemy..
Sami poddajemy sie przeciwnikowi..
Bez walki , bez oporu, bez życia…

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~




Dawne Czasy (historiia xenosa 2-3lata temu opisana slowami)

W koleji życia..
w której byłem tylko przystankiem..
Dumajacy nad samotnoscia i skrytoscia wlasnego umyslu..
Wybralem sie w podroz..
W podroż swojego zycia..
Gdybym wtedy znał przyszłosc..
Lecz nie znałem..
Me uczucia owiene byly slepota...
Ktore jak niuzywany puzzel do kolekcji..
Lecz droga która mi wybrał Bog była inna..
Stroma lecz calkiem przyjemna..
Postawił mi o to staruszke Bóg..
Niewiaste, nieskalana ziemskimi obawami..
która pokazała mi świat w którym Ona żyla..
był to świat niebiański..
nieporownywany do mego ziemskiego..
Swiat usmiechu.. humoru.. zabaw...
nie było mi łatwo zrozumieć..
jaki Cud został mi dany przez Boga..
Nie tylko szczescia, lecz dał mi dar obdarzenia Kobiety tym.. czym zawsze pragnołem..
Miłoscią uczuciem i zrozumieniem..
Kiedy byłem przy Niej ,świat płynoł beztosko..
Chwile z NIa spedzone były masażem dla mego serca...
Czułem potrzebe ,wielbienia jej i wyslawiania..
Chociaż Jej serce nie bylo tu przy mnie..
dlatego chociaz bylo daleko.. lecz napelnialo me serce radoscia i szczesciem..
Kazde jej słowa jak kamien wegielny budowaly me serce i uczucie..
Lecz me serce nie znalazlo tye odwagi by wypowiedziec kilka slow..
kilka slow ktore mozliwe ze zmienilo by bieg mojej historii..
Kilka prostuch słow.. Kocham Cie.. i chce byc na zawsze z Toba..
Strach objol mi pluca.. i jezyk stwardniał na kamień..
gdy w łzach opuszczalem Jej świat..
wracając do twardej rzeczywistości..
lecz to co raz w sercu zostało napisane..
pozostanie na wieki..


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


List do przyjaciela

Pisze Ci mój przyjacielu..
Tyś który mym podparciem jest zawsze..
Zawsze dobra radą uspokajasz mą duszę..
Piszę do Ciebie w chwilach trudnych dla mnie,
W chwilach kiedy dusza ma popada w diabelskie sidła..
Lecz nie grzechu.. lecz głupoty umysłu..
Dlaczego to do Ciebie pisze moj przyjacielu?
Gdyż świat nie rozumie tego wszystkiego..
Co czuję, co myślę i czym się kieruję..
To co czuję można nazwać tylko jednym pustką..
Me myśli krążą bezwładnie..
Kierować.. pozostało mi tylko kierować się sercem..
Ponieważ mój umysł jak powietrze rozwiewane jest po mej głowie..
W nadziei nie widzę już podparcia..
Gdyż straciłem i ją..
Widziałem Anioła stepującego na ziemie..
Słyszałem jego niebiański głos..
Lecz ja prostak ktory zamiast otworzyc serce.. otworzyl umysl...
Umysł który zepsuł wszystko, iż wydał niepotrzebne emocje...
a Anioł opuscił mnie.. pozostawiając samego..
Nie obwiniam Jego.. gdyż byl nieskalany i nie winny..
Obwiniam swój umysł który dał się niepotrzebnie ponieść emocją ..
Chociaż wiem Przyjacielu najdroższy ze nigdy tej wiadomosci nie odczytasz..
Piszę to.. by pisać.. chociaż wiem ze już to nic nie da.. a moje slowa sa porównywane

do stwierdzenia "duby smalone" Lecz jak wcześniej Ci napisałem drogi przyjacielu..
Nikt kto nie przeżył tego co ja.. nie zrozumie..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

O "Satanku"
Jestem kim jestem..
Aniołem Ciemnosci..
Moca piekielną wyrzucona z glebokiego Tartaru..
Upadłam.. by powstac na sile..
Na sile nikomu nie znanej..
Demony piekielne u mych stóp sie płaszcza..
Lekaja się i błagaja o listość...
Mą bronią jest umysł.. najtwardsza twierdza...
Chociaż by mi znow wszystko zabrali... pozostaje on..
Nie skalany , nie naruszony.. czysty jak łzy płynące z mych oczu...
Dzieki niemu wznosze się do Anielskich zastepów..
Wspomagam Armie Archaniołow , która niszczy zło tego świata..
Kłamstwo.. oszczerstwo.. złość..
Nie dam sie ponieść kłatwą diabelskim...
Gdyż me serce.. jak i umysł chronione są tarczą miłosci..
Kiedy czasem jest ciężko..
A łzy w rwące potoki zamieniaja się...
Iż wiem.. że chociażby wszystko upadlo...
Pozostane ja.. Pani swego umysłu i serca...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Zamknij me oczy czarna rozpaczy...
Spal mój umysł ogniu piekielny..
Za wszystkie me czyny przeplyne przez rzeke Styks..
Oddam me ciało bezwładne życiu..
Niech ono prowadzi je za to wszystko..
Lecz nawet bez ciała i umyslu pozostanie me serce...
Me serce złoscią owiane..
Złościa na głupote mego usmysłu...
Złościa którą kieruje mnie przeznaczenie
które niszczy wszystko co Bóg stworzył

O Demonie piekielny pochłone me wspomnienia które jak kamienne tablice trzymaja sie

serca..
Otaczaja me serce jak cztery sciany twierdzy..
czuje sie jak pustelnik w realnym świecie..
zamkniety w własnych przemysleniach i uczuciach..
Lecz pozostaje nadzieja, nadzieja która sie obecnie kieruje..
Która nadaje sens memu istnieniu..
Która kieruje mymi uczuciami..
Nadaje sens memu zakochaniu..
Prowadzi do doskonałosci mych uczuc..

Pozostajac sam kieruje sie sercem..
Nadzieja pokonam wszystko..
Ugasze ogien piekielny ktory otacza mnie..
Podam złotego denara przepływajac przez Styks..
Dostane sie do chwały niebiańskiej..
Oddam pokłon władca ziemi..
jak rowniez mym przodka dzieki którym istnieje..

Podziekuje osobie .. która rozbudzila we mnie martwe serce...
Po to bym żył..
Po to bym istaniał..

Kiedy Gwiazdki znikają na Niebie,
Słońce wychodzi ze śpiewem na ustach.
Które oświetla nawet dni najciemniejsze.
Więc dni mrocznych nie ma na świecie,
Których bać sie potrzeba.
Gdy świat jest noca czarną pokryty,
Która po ujżeniu Ciebie.
Przemija i Ucieka w siną dal.
A My z Miłością na ustach,
żyjemy wpełni szcześliwi,
Nie znając poczatku ni końca, aż po świata kres.
Noc ciemna mnie juz nigdy nie ogarnie, gdyż Słońce me
Jest tuz obok mnie.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~



Jam jest ten..
Co chwali Boga za kazdy dzien...
Dziekując za okazany dar...
Za dar miłosci..
Dar który napawa mnie zyciem..
Mysli me.. krąza przy Cudzie danym mi przez Boga...
Słyszę Anielski Jej głos..
Me serce napawa sie miłosią do Niej..
Tęsknota i uwielbieniem..
Każdy dzien rozpoczynam podzieką , ze Bóg zesłam mi swojego Anioła...


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Wiersz napisany 31 lipca



Miłość napełnia me serce.
Jak płuca powietrze..
Nadaje mi życie..
Tworzy usmiech na twarzy..
Me serce jak gazela skacze..
Gdy rozmawiam z Boginia mą..
Pełen radości wkraczam w nowy dzień..
Gdyż wiem , ze miłosc nie opusci mnie..
Ona zawsze bedzie przy mnie..
Chodz daleka..
to tak bliska..
Me serce jest napedzane Nia..
za co Bogu jedynemu dziekuje..
Za Cud Najdoskonalszego Kwiatu..
O którym mysleć pzestać nie moge...

Śmierć jako najlepsza Przyjaciółka...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

W otchłani śmierci, życia kresu.
Tam gdzie umysł ludzki nie sięga.
Gdzie życie jest udręką.
Kiedy pod ciężarem umysłu
wszystko osiąga kres.
Pozostaje ona , jedyna Śmierć...



Jedna co wie wszystko.
Gdzie początek końca,
Nigdy nie obrazi ,
Zawsze z otwartym sercem przyjmie.
Wszędzie tam gdzie Anioły Ciemności
Niczym dobre duszki grasują .
Tam pozostaną wszystkie smutki, zmartwienia.
Chociaż umysł tego nie pojmuje.
Wszelakich zakończeń błędów.
Lecz Ona pomoże, zrozumie.

Poprowadzi na nową drogę
Poda rękę , gdy zbłądzimy
Śmierć jak najlepsza przyjaciółka
Zaopiekuje się Toba.
Gdzie inni się odwracają
Tam Ona przytuli, ucałuje .

I gdy nadejdzie smutku koniec.
Gdy ostatnie bicie serca ustanie
Nadejdzie Ona.
Nic nie powie,
Lecz poda swą starą rękę
Patrząc prosto w oczy
Jak Matka patrząca w oczy dziecka.
Zachęcająca wzrokiem
Który mówi
Pójdź za mną.
A My jak potulne baranki , słuchamy.
Wkraczamy w mrok
Którego nie pojmujemy.
By na zawsze zaznać spokoju.